Guy-Pierre Tur Valverde: Painter and Gestalt therapist working in Mexico City. Trainer at the Instituto Humanista de Psicoterapia Gestalt Mexico City since 1996. He is also invited as a trainer in several Gestalt Institute of the world like Europe and South America. He actualizes himself yearly at the Pacific Gestalt Institute of Los Angeles since 2012. He is also specialized in working in a relational perspective of Gestalt Therapy and the field of aesthetics as a therapeutic tool. Founder of COCREARTE MEXICO, a space for development of creativity (in 2010). As a painter he started to exhibit in 1975 in France and had several collective and individual exhibitions in Europe, United States and Latin America.
Γιαμαρέλου Γιάννα: M.Α. στην Κλινική Ψυχολογία, Ψυχοθεραπεύτρια, Εκπαιδεύτρια και Επόπτρια Gestalt, κάτοχος E.C.P (European Certificate of Psychotherapy). Μέλος της EAGT (European Association for Gestalt Therapy).
Ιδρυτικό μέλος του κέντρου Ψυχοθεραπείας και Εκπαίδευσης Gestalt Foundation, ιδρυτικό μέλος της EEΨG (Ελληνικής Εταιρίας Ψυχοθεραπείας Gestalt).
Έχει εκπαιδευτεί στο τραύμα, το πένθος και τη διαχείριση κρίσης. Ασχολήθηκε ιδιαιτέρως και εκπαιδεύτηκε στο Pacific Gestalt Institute ως Relational Gestalt Therapist.
Γεννήθηκε το 1951 και μεγάλωσε στο Άργος. Επηρεάστηκε βαθειά κατά την πρώιμη ηλικία από τους μύθους, το αρχαίο θέατρο, τις τοποθεσίες, τα σύμβολα, τα γλυπτά, τις ονομασίες και το νόημά τους, που είναι διάσπαρτα στην Αργολική γη.
Φοίτησε στη Σχολή Δοξιάδη (1970-72) όπου ασχολήθηκε με το γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο.
Έκανε μαθήματα κεραμικής και πηλοπλαστικής στη Σχολή της ΕΟΜΕΧ (1980-81). Παρακολούθησε μαθήματα μοντέρνου χορού, φωτογραφίας, ιστορίας της τέχνης, γλυπτικής, ζωγραφικής και φιλοσοφίας της αρχιτεκτονικής στο University of La Verne.
Γαλλής Δημοσθένης: Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Διεθνείς Επιχειρήσεις και Ευρωπαϊκές Σχέσεις. Εργάστηκε για σειρά ετών σε οικονομικά ιδρύματα και επιχειρήσεις. Είναι αυτοδίδακτος φωτογράφος με ειδίκευση στην εννοιολογική και καλλιτεχνική φωτογραφία. Οι εικόνες του έχουν έναν συναισθηματικό και αφηγηματικό χαρακτήρα. Έχει εκθέσει τη δουλειά του μέσα από πολλές ομαδικές και ατομικές εκθέσεις εντός και εκτός συνόρων. Έργα του ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές, ιδρύματα και μουσεία. Ως φωτογράφος συνεργάζεται με ψυχοθεραπευτικές, θεατρικές και καλλιτεχνικές ομάδες ενώ διδάσκει την τέχνη του μέσα από εκπαιδευτικά σεμινάρια. Ζει και δημιουργεί στην Αθήνα. Είναι εκπαιδευόμενος Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας στο Gestalt Foundation Αθήνας.
Γκουτζιώτη Ιωάννα: Ψυχοθεραπεύτρια Gestalt, Σύμβουλος ψυχικής υγείας, και συντονίστρια ομάδων ΧΕΝ και ‘Εθελοντών Εντός- Εκτός’. Το 2000, αποφοίτησα από πιστοποιημένο κέντρο του Βρετανικού Πανεπιστημίου Lincolnshire & Humbershide, με Bachelor ψυχολογίας και πρακτική άσκηση στο Εναλλακτικό Θεραπευτικό Πρόγραμμα Αργώ. Σε συνέχεια των σπουδών μου το 2001, φοίτησα στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα ‘Master in Business Administration’ του Πανεπιστημίου Lincoln, με κατεύθυνση Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού, αποκτώντας μεταπτυχιακή πιστοποίηση στο MBA. Το 2002 παρακολούθησα το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στην Αναπτυξιακή Ψυχολογία για παιδιά και ενήλικες του Πανεπιστημίου Central Lancashire στο Preston της Αγγλίας, αποκτώντας τον μεταπτυχιακό βαθμό. Από το 2003 έως το 2011, εργάστηκα στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα σε τμήματα ψυχολογίας, έρευνας, οικονομικών και διοικητικών αρμοδιοτήτων. Ενώ παράλληλα, παρακολούθησα σεμινάρια ψυχικής υγείας, ιατρικής, και επιχειρηματικότητας σε κέντρα όπως του Ιταλικού και Γαλλικού Ινστιτούτου, της Συστημικής Εταιρίας, της Ψυχαναλυτικής Εταιρίας, του Ανοιχτού Πανεπιστημίου, ΧΕΝ, HAGT, του Gestalt Foundation, Σινεμά-Φωτογραφίας-Ντοκιμαντέρ και Ταινίας μικρού μήκους, αλλά και άλλων φορέων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Το 2017 (2013-2016), ολοκληρώνοντας την εκπαίδευση του Gestalt Fοundation ξεκίνησα να εργάζομαι ιδιωτικά παρέχοντας υπηρεσίες ψυχοθεραπείας και στήριξης σε ενήλικες και διεξάγοντας σεμινάρια με θέματα τις ‘σχέσεις μεταξύ του εαυτού και του άλλου’, αλλά και πως η ψυχοθεραπεία ‘συν+δημιουργεί’ μέσα από την φωτογραφία, ως και σήμερα (2023) στο Gestalt Foundation.
Δάκτυλα Λιάνα: Ψυχολόγος Α.Π.Θ., Ψυχοθεραπεύτρια Gestalt, Μέλος Σ.Ε.Ψ., Μέλος Δ.Σ. της Ε.Φ.Υ.Κ.Ε. (Εταιρεία Φροντίδας, Υγείας και Εκπαίδευσης). Εξειδίκευση στην Ειδική Αγωγή Ε.Κ.Π.Α., Εξειδίκευση στη Νευροψυχολογία και Ειδική Αγωγή με ιδιαίτερη έμφαση στις ειδικές αξιολογήσεις, θεραπείες και παρεμβάσεις, ΠΑΝ. Θεσσαλίας, Εξειδίκευση «Υποκριτική: Τα πρακτικά εργαλεία του ηθοποιού, Ε.Κ.Π.Α.. Είναι Ιδιοκτήτης και επιστημονικά υπεύθυνη του Κέντρου Ειδικών Θεραπειών «Μήτσιου Center» με υπηρεσίες Ψυχοθεραπείας, Λογοθεραπείας, Εργοθεραπείας, στη Λάρισα. Συγγραφέας τριών βιβλίων με θέματα Ψυχικής Υγείας και Εκπαίδευσης. Δουλεύει με ατομικά ραντεβού και συντονίζει ομάδες και βιωματικά σεμινάρια σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες με βασικό εργαλείο θεραπείας τις εικαστικές τέχνες και τη θεατρική κούκλα. Συνεργάζεται με φορείς σε ευρωπαϊκά προγράμματα και διδάσκει σε Κολλέγια και ΙΕΚ σε Λάρισα και Θεσσαλονίκη εκπαιδεύοντας ενήλικες σε τομείς της Ψυχικής Υγείας. Συμμετέχει με εισηγήσεις σε Πανευρωπαικά, Διεθνή και Πανελλήνια συνέδρια με θέματα Ψυχικής Υγείας, Τέχνης και Εκπαίδευσης και έχει βραβευτεί σε Κύπρο και Καναδά με θέμα «ΖΩ-γραφί-ΖΩ και αυτοεκφράζω τα συναισθήματα μου». Από τη παιδική της ηλικία συμμετέχει σε κουκλοθεατρικές παραστάσεις και από το 2008 συνεργάζεται ημιεπαγγελματικά με το θέατρο συμμετέχοντας σε θιάσους μέχρι σήμερα. Έχει εργαστεί ως ραδιοφωνική παραγωγός σε εκπομπές ψυχαγωγίας και ενημέρωσης. Διοργανώνει καλλιτεχνικές εκδηλώσεις αλληλεγγύης, ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης με επωφελούμενους ευαίσθητους συλλόγους και κοινωνικούς φορείς (ορφανοτροφεία, παιδική στέγη κ.α.). Προσφέρει υπηρεσίες σε συλλόγους της πόλης της Λάρισας από το 2010.
Ευθυμιάδης Γιάννης: Απόφοιτος Φιλοσοφικής σχολής Ιωαννίνων με κατεύθυνση Ψυχολογίας, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας Ψυχοθεραπεία Gestalt, Εικαστική Ψυχοθεραπεία
Ζαφρανάς Νίκος: Έλαβε τους τίτλους σπουδών ΒΑ και ΜΑ στην Πιανιστική Εκτέλεση (Πανεπιστήμιο Μουσικής, Graz, Αυστρία), διδακτορικό στη Μουσική Εκπαίδευση (Πανεπιστήμιο Brunel, Λονδίνο) ενώ παράλληλα είναι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας εκπ. στην Ψυχοθεραπεία Gestalt (Gestalt Foundation Θεσσαλονίκης). Συγγραφέας άρθρων σε ποικίλα θέματα μουσικής εκπαίδευσης καθώς και των βιβλίων “Effects of music instruction on cognitive abilities of young children” (Lambert Academic Publishing, 2010), «Εγκέφαλος, Φυσιολογία και Μουσική» και «Επικοινωνία στη Μουσική - Θεραπεία - Παιδεία: Προσέγγιση CO.M.P.A.S.S.», (Κάλλιπος, 2015). Ως καλλιτέχνης, έχει διακριθεί σε Ελλάδα και εξωτερικό. Οι εμφανίσεις του περιλαμβάνουν ρεσιτάλ, συναυλίες μουσικής δωματίου και συνοδείες σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, Ν. Αφρική και Βόρεια Αμερική. Ηχογραφήσεις του μεταδίδονται σε ραδιόφωνο, τηλεόραση, και υπάρχουν σε 2 CD, στο youtube κ. α. Είναι ιδρυτικό μέλος του συνόλου “Piandaemonium” και του “Transcription Ensemble”. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν την ψυχοθεραπεία Gestalt, τη γνωστική ανάπτυξη και τη μουσική εκπαίδευση καθώς και την προσχολική μουσική εκπαίδευση. Είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Μουσικής Παιδαγωγικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Θεοφιλάκου Ζωή: Κλινική ψυχολόγος με σπουδές B.Sc. στο Αριστοτέλειο Παν. Θεσσαλονίκης & M.A. στο International Psychoanalytic University Berlin, Ψυχοθεραπεύτρια Gestalt, και συντονίστρια workshops Expressive Arts in Psychotherapy, πιστοποιημένη από το Step Ahead Berlin, υπό την αιγίδα του European Graduate School. Έχει εργαστεί σε πολυάριθμες δομές από το 2009, διατηρεί ιδιωτική κλινική πρακτική από το 2014, και παράλληλα συντονίζει ομάδες δημιουργικού και θεραπευτικού περιεχομένου, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον αυτοσχεδιασμό.
Κατσαμάκης Κωνσταντίνος: Χορευτής, χορογράφος, καθηγητής σύγχρονου χορού και αυτοσχεδιασμού ΥΠ.ΠΟ.Α. Σπούδασε χορό στην ανώτερη επαγγελματική σχολή χορού αποκτώντας δίπλωμα καθηγητή χορού από το ΥΠ.ΠΟ.Α. Από το 2006 διδάσκει σύγχρονο χορό και αυτοσχεδιασμό σε ενήλικες. Είναι υποψήφιος δάσκαλος και μέλος της παγκόσμιας ερευνητικής κοινότητας του Axis Syllabus όπου μελετά την ανθρώπινη ανατομία και τη σχέση της με τον χορό και την κίνηση.
Ως χορευτής και χορογράφος έχει συνεργαστεί με το ΚΘΒΕ στο χοροθέατρο και σε θεατρικές παραγωγές, την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης, το φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τη Biennale σύγχρονης τέχνης, το φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών κ.α.
Από το 2009 συνεργάζεται με το κέντρο ψυχοθεραπείας και εκπαίδευσης Gestalt σε σεμινάρια χορού και κίνησης σε ομάδες βιωματικού και εκπαιδευτικού χαρακτήρα.
Το 2012 συνδημιούργησε το ΚΙΝΟΥΜΕ studio χορού διδάσκοντας και χορογραφώντας καθημερινά και το 2019 την ομάδα χορού ΚΙΝΟΥΜΕ dance company με στόχο να εξελίξει την καλλιτεχνική του δημιουργία. Είναι εκπαιδευόμενος Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, στο Gestalt Foundation Θεσσαλονίκης.
Μερτζάνη Άννα: Εκπαιδευτικός Προσχολικής Ηλικίας, M.A. in Child Care, Law and Practice, με εστίαση στα Δικαιώματα του Παιδιού και την Παιδική Κακοποίηση. Είναι απόφοιτος της Υποκριτικής Σχολής «Αρχή» και έχει εργαστεί στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Έχει παρακολουθήσει τον βασικό κύκλο σπουδών φωτογραφίας στο «Φωτογραφικό Κύκλο» του Πλάτωνα Ριβέλλη με συμμετοχές σε ομαδικές εκθέσεις (ασπρόμαυρη φωτογραφία). Έχει εργαστεί ως επιμελήτρια παιδικών εκδόσεων και είναι συγγραφέας του εφηβικού μυθιστορήματος «Έχω Δικαίωμα να πω μια Ιστορία;» εκδ. Απόπειρα, ενώ έχει συμμετάσχει στην συλλογή διηγημάτων «Το μυστικό» εκδ. Καστανιώτης. Εργάζεται ως Υπεύθυνη του Διαπολιτισμικού Κέντρου ΠΥΞΙΔΑ, του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες αλλά και ιδιωτικά ως Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας Gestalt, συντονίζοντας ομάδες γονέων, ως απόφοιτος της τετραετούς εκπαίδευσης στην Ψυχοθεραπεία Gestalt.
Monroy Bianca: Advanced Practitioner Expressive Arts Therapy (Step a Head Berlin / EGS) and Master in Design and Art Direction. Over 20 years creating and experimenting with different media and over 10 year working among others with Female Migrants and children supporting their integration processes with focus in going through the emotional and bureaucratical challenges in their new society.
Μπάλλιου Δέσποινα: Σπουδές Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σπουδές Ψυχολογίας (B.Sc.) & μεταπτυχιακές σπουδές στη Συμβουλευτική Ψυχολογία (M.Sc.) στο La Verne University of California.
Ψυχοθεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια και επόπτρια Gestalt, κάτοχος ECP (European Certificate of Psychotherapy).
Ιδρυτικό μέλος του κέντρου Ψυχοθεραπείας και Εκπαίδευσης Gestalt Foundation και ιδρυτικό μέλος της EEΨG (Ελληνικής Εταιρίας Ψυχοθεραπείας Gestalt).
Μέλος της APA (American Psychology Association), μέλος της Ελληνικής & Ευρωπαϊκής Εταιρείας Συμβουλευτικής (ΕΕΣ, EAC). Μέλος της EAGT (European Association for Gestalt Therapy) και ειδικότερα μέλος της επιτροπής εκπαιδευτικών κριτηρίων & πιστοποίησης της EAGT. Επίσης διατελεί μέλος της επιτροπής πιστοποίησης της ΕΕΣ.
Εκπαίδευση στη σχεσιακή θεραπεία Gestalt στο Pacific Gestalt Institute και
στη μέθοδο τραυματοθεραπείας EMDR. Είναι πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια από το ΕΚΕΠΙΣ (Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης).
Συντονίζει εκπαιδευτικά και βιωματικά εργαστήρια, καθώς και ομάδες, με θέματα που αφορούν στο τραύμα, υπαρξιακές αναζητήσεις, σχεσιακές δυσκολίες, συναισθηματική ενδυνάμωση κ.α., δουλεύοντας μέσα από την ενσώματη εμπειρία, τις αρχές του υπαρξιακού διαλόγου, την τέχνη και τη δημιουργικότητα.
Είναι συν-συγγραφέας του βιβλίου “Εισαγωγή στην Ψυχοθεραπεία Gestalt - βασικές έννοιες, αρχές και εφαρμογές” (2011), εκδόσεις Gestalt Foundation. Είχε την επιστημονική επιμέλεια της ελληνικής μετάφρασης του βιβλίου “The Healing Relationship in Gestalt Therapy” των Rich Hycner και Lynne Jacobs με τον ελληνικό τίτλο «Η Θεραπευτική Σχέση ως Ίαση στην Ψυχοθεραπεία Gestalt”, (2018), εκδόσεις Ι. ΣΙΔΕΡΗΣ, καθώς και του βιβλίου “Η Τέχνη της Αλλαγής” των Frans Meulmeester, Ιωάννας Ρίζου, Γιώργου Σταμάτη, (2017), εκδόσεις Ι. ΣΙΔΕΡΗΣ.
Νικηφόρου Εύα: Είναι σύμβουλος ψυχικής υγείας και απόφοιτη ψυχοθεραπεύτρια Gestalt, με σπουδές ψυχολογίας στο A.C.T. και μεταπτυχιακές σπουδές στη πολιτιστική διοίκηση (Northumbria University). Πραγματοποιεί ατομικές και ομαδικές συνεδρίες συμβουλευτικής και
ψυχοθεραπείας Gestalt, για παιδιά, εφήβους και ενήλικες στο χώρο του γραφείου της στη Θεσσαλονίκη. Έχει ολοκληρώσει το εκπαιδευτικό πρόγραμμα Messy, Sensory & Clay Play: Το
αισθητηριακό παιχνίδι ως μέσο ανάπτυξης, σύνδεσης & θεραπείας και είναι μέλος του Συλλόγου Αισθητηριακής Εκπαίδευσης & Θεραπείας Messy Play Greece & Cyprus.
Από το 2002 έως και το 2016 εργάστηκε επαγγελματικά ως ηθοποιός και κουκλοπαίκτρια και συμμετείχε σε παραπάνω από 25 παραγωγές που περιόδευσαν στην Ελλάδα και σε φεστιβάλ του εξωτερικού. Αποφοίτησε από τη σχολή μιμικής και σωματικού θεάτρου ΠΛΕΥΣΙΣ (2010), τη σχολή κατασκευής, χειρισμού και εμψύχωσης θεατρικής μαριονέτας από το εργαστήριο AYUSAYA!. Έχει περιοδεύσει (2008- 2017) με το πρόγραμμα Άγονη Γραμμή Γόνιμη σε ακριτικά νησιά της Ελλάδος παίζοντας κουκλοθέατρο και υλοποιώντας εργαστήρια κατασκευής και εμψύχωσης κούκλας. Σχεδίασε και υλοποίησε θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα για διάφορα ιδρύματα (Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, Αμερικανική Γεωργική Σχολή Θεσσαλονίκης, Πνευματικό Κέντρο Βαφοπούλειο), βιβλιοθήκες και σχολεία στην Ελλάδα και την Κύπρο αλλά και ποικίλους εκδοτικούς οίκους (Μεταίχμιο, Κόκκινο, Πατάκης και Παπαδόπουλος). Έχει εργαστεί στην ιδιωτική εκπαίδευση ως δασκάλα θεατρικού παιχνιδιού (Αθήνα) και δασκάλα συναισθηματικής αγωγής (Μύκονο) για 13 χρόνια. Έχει ολοκληρώσει κύκλο σπουδών στη παιγνιοθεραπεία (Ένωση Δραματοθεραπευτών και Παιγνιοθεραπευτών Ελλάδας), στις γενικές αρχές, εφαρμογές, όρια της ενσυναίσθησης και στη σχολική ψυχολογία (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.) Έχει συντονίσει ομάδες δασκάλων και ενηλίκων πάνω στη πρακτική της Μη βίαιης επικοινωνίας καθώς και ομάδες ενεργητικής γονεϊκότητας και προσωπικής ανάπτυξης. Μαζί με τη ΚΔΕΠΠΑ Μυκόνου ανέλαβε την διοργάνωση και την καλλιτεχνική διεύθυνσης της Γιορτής Κουκλοθεάτρου που πραγματοποιούνταν από το 2016 έως το 2022.
Παππά Εξαρμενία: Ψυχολόγος (ΕΚΠΑ), MSc Mental Health Studies, Ψυχοθεραπεύτρια και Εκπαιδεύτρια Gestalt. Μέλος της EAGT και της Ελληνικής Εταιρίας Ψυχοθεραπείας Gestalt (HAGT), PgCert Gestalt Body Process (Trained by James Kepner) Certificate in Performance Studies in Dance (Birkbeck College London). Εργάζεται ιδιωτικά ως ψυχοθεραπεύτρια, συντονίζει ομάδες και σεμινάρια που συνδυάζουν την κίνηση, τον χορό και την ψυχοθεραπεία Gestalt, ομάδες στήριξης εκπαιδευτικών και σεμινάρια εκπαίδευσης εκπαιδευόμενων στην θεραπεία Gestalt. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να ανακαλύπτει νέες προσεγγίσεις στον χορό και την κίνηση και να μελετάει πως μπορούν να ενσωματωθούν στην θεραπευτική διαδικασία.
Ράπτης Νικόλας: Σύμβουλος ψυχικής υγείας, ψυχοθεραπευτής Gestalt. Μέλος της EAGT και της HAGT. Οι μεταπτυχιακές του σπουδές στους τομείς της Ψυχολογίας (MSc Psychology – University of East London), της Θεατρολογίας και Παιδαγωγικής (DEA Αrts du Spectacle - Université PARIS III - Sorbonne Nouvelle), καθώς και οι βασικές του σπουδές στον τομέα της Θεατρολογίας (Maîtrise Etudes Théâtrales – Université PARIS III - Sorbonne Nouvelle), δεν θα μπορούσαν να μην επηρεάσουν την επαγγελματική του «ταυτότητα» και τον τρόπο δουλειάς του, τόσο στο χώρο της ψυχοθεραπείας και της συμβουλευτικής, όσο και σε εκείνον της εκπαίδευσης.
Παράλληλα με τις σπουδές του, έχει παρακολουθήσει πλήθος εκπαιδευτικών θεματικών σεμιναρίων από έγκριτους εκπαιδευτικούς φορείς και πανεπιστημιακά ιδρύματα, σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Η ενασχόλησή του με τον χώρο της ψυχολογίας και της ψυχοθεραπείας Gestalt άρχισε το 1998, (όταν ξεκίνησε τις σπουδές Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο René Descartes – Paris VI) με στόχο να ενισχυθεί η τότε ερευνητική του μελέτη στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού του (με θέμα: «Η Κοινωνική και επικοινωνιακή ανάπτυξη παιδιών και εφήβων μέσω της θεατρικής πρακτικής»), που συνδύαζε τους τομείς της Θεατρολογίας, της Παιδαγωγικής και της Ψυχολογίας.
Από τότε, έχοντας συντονίσει πλήθος θεματικών και βιωματικών σεμιναρίων που συνέδεαν την ψυχοθεραπεία Gestalt με τη θεατρική πράξη (αλλά και άλλες μορφές τέχνης), ακολούθησε μια μακρά πορεία στην εμψύχωση ομάδων παιδιών, εφήβων και ενηλίκων.
Παράλληλα, από την έναρξη της πρωτόγνωρης πανδημίας του COVID-19 (Μάρτιος 2020), έχει οργανώσει και συντονίσει το εθελοντικό πρόγραμμα δωρεάν παροχής ψυχολογικής στήριξης και συμβουλευτικής μέσω διαδικτύου: «e-therapy», για το Gestalt Foundation.
Επίσης, έχει ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του ως Οργανωσιακός Σύμβουλος Gestalt για Επιχειρήσεις και Οργανισμούς (Gestalt in Organization) και βρίσκεται σε διαδικασία πιστοποίησης ως Gestalt Practitioner in Organizations (GPO).
Τέλος, σε συνεργασία με το «ΑΛΜΑ ΖΩΗΣ», έχει συντονίσει διαδικτυακές ομάδες ψυχολογικής στήριξης και συμβουλευτικής με τη χρήση θεατρικών πρακτικών, που απευθύνονταν σε γυναίκες καρκινοπαθείς, κάτω από τον γενικό τίτλο δράσης «Είσαι γυναίκα, είσαι δύναμη».
Σε ιδιωτικό πλαίσιο, συνεργάζεται επί σειρά ετών με γνωστά ιδιωτικά εκπαιδευτήρια στην Αττική ενώ, παράλληλα, πραγματοποιεί ατομικές και ομαδικές συνεδρίες συμβουλευτικής και ψυχοθεραπείας Gestalt, στο χώρο του γραφείου του στο κέντρο της Αθήνας.
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. & www.nikolasraptis.com
Σιαμπάνη Κατερίνα: Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Ψυχοθεραπεύτρια-Εκπαιδεύτρια-Επόπτρια Gestalt, Msc Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Παν. City – Sheffield U.K. Εκπαιδευμένη στην Art-Therapy και Sandplay Therapy. Μέλος της EAGT, μέλος της ΕΕΨΓ, κάτοχος ECP. Έχει εργαστεί επί σειρά ετών στη ΧΕΝ Καλαμαριάς οργανώνοντας και συντονίζοντας ομάδες συμβουλευτικής αγωγής γονέων παιδιών προσχολικής, σχολικής και εφηβικής ηλικίας, συμμετέχοντας σε ομάδες εργασίας και Διοικούσες επιτροπές της ΧΕΝ Θεσσαλονίκης και της ΧΕΝ Ελλάδος. Την τελευταία εικοσαετία εργάζεται στην Ελληνική Εταιρεία Νόσου Alzheimer και Συγγενών Διαταραχών - από το 2002 εθελοντικά και από το 2005 επαγγελματικά μέχρι σήμερα- εφαρμόζοντας την ψυχοθεραπεία Gestalt σε ομάδες ασθενών με άνοια και νόσο Alzheimer, σε ομάδες ψυχολογικής στήριξης περιθαλπόντων και σε ομάδες ψυχοθεραπείας ατόμων με Ήπια Νοητική Διαταραχή. Ως θεραπεύτρια Gestalt έχει ενσωματώσει στην εργασία της επικουρικές θεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως η Art Therapy, η Gestalt Reminisce Therapy, η Sandplay Therapy και τα παραμύθια. Συνεργάτης του Gestalt Foundation. Από το 2005 ασκεί ιδιωτικά το επάγγελμα της ψυχοθεραπεύτριας. Παράλληλα έχει εργαστεί σε ομάδες στον Σύλλογο καρκινοπαθών Βορείου Ελλάδος και στο ΑΛΜΑ ΖΩΗΣ σε ομάδες γυναικών με καρκίνο του μαστού. Συγγραφέας των βιβλίων: «Βαδίζοντας μαζί. Η οπτική της θεραπείας Gestalt στην άνοια» και «Ημερολόγιο Ψυχοθεραπείας. Φωτίζοντας τα παράθυρα της ψυχής».
Τσιαμούρα Μαριαλένα: Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, απόφ. Θεραπεύτρια Gestalt, Νηπιαγωγός ΑΠΘ, MSc Psychology, Κουκλοπαίχτρια, εκπ. Θεραπεία μέσω Κούκλας. Η Μαριαλένα Τσιαμούρα αποφοίτησε από το Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του ΑΠΘ, με διπλωματική με θέμα τη διαχείριση του παιδικού πένθους στην εκπαίδευση, και το ρόλο της θεατρικής κούκλας σε αυτή. Παρακολούθησε τετραετή μετεκπαίδευση στην ψυχοθεραπευτική προσέγγιση Gestalt, και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Ψυχολογία. Παράλληλα, έχει μαθητεύσει πλάι σε σημαντικούς κουκλοπαίχτες και κουκλοποιούς, και είναι εκπαιδευμένη στη θεραπεία μέσω κούκλας. Σήμερα, εργάζεται ως θεραπεύτρια Gestalt και συντονίζει ομάδες και βιωματικά σεμινάρια για παιδιά, εφήβους και ενήλικες με βάση το θεραπευτικό κουκλοθέατρο. Ακόμη, είναι συνεργάτης του Συνεργείου Μουσικού Θεάτρου (ΣΜουΘ), και συντονίζει (σε Ελλάδα και εξωτερικό) ομάδες και εργαστήρια σε πεδία που συνδυάζουν την τέχνη με την ψυχική υγεία.
Χατζηγεωργίου Ελένη: Ψυχολόγος (ΕΚΠΑ), Ψυχοθεραπεύτρια Gestalt, Μέλος της EAGT και της HAGT, Χοροθεραπεύτρια/Εκπαιδεύτρια/Επόπτρια DRT (Dance-Rhythm-Therapy), Υπεύθυνη Παιδαγωγικών της Εκπαίδευσης της DRLST Ν. Ελλάδος (Association Dance, Rhythm, Social Link and Therapy-Greece), Mέλος της DRT-International και της GADT, Χορογράφος. Έχει σπουδάσει σύγχρονο χορό στα επαγγελματικά τμήματα της Ακαδημίας Χορού του Rotterdam και της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης. Ως ψυχοθεραπεύτρια εργάζεται ιδιωτικά από το 2007, ενώ από το 2010 συντονίζει ομάδες και εκπαιδευτικά σεμινάρια Χοροθεραπείας στην Ελλάδα και το εξωτερικό καθώς και βιωματικά- εκπαιδευτικά εργαστήρια κίνησης και ψυχοθεραπείας Gestalt σε συνεργασία με το Gestalt Foundation Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Η έρευνά της στο χορό εστιάζεται στη ψυχολογική, κοινωνιολογική και ανθρωπολογική μελέτη της κίνησης και του ρυθμού στο πλαίσιο της θεραπείας, της κοινωνικής παρέμβασης και της καλλιτεχνικής διαμεσολάβησης.
Χατζηλάκου Κάτια: M.Sc. Κοινωνικής και Κλινικής Ψυχολογίας Α.Π.Θ. Ψυχοθεραπεύτρια, Εκπαιδεύτρια & Επόπτρια Gestalt, μέλος Σ.Ε.Ψ. & EAGT (Ex-Chair of NOGT and External Relation of EAGT). Κάτοχος ECP (European Certificate of Psychotherapy). Ιδρυτικό μέλος του κέντρου Ψυχοθεραπείας και Εκπαίδευσης Gestalt Foundation, και ιδρυτικό μέλος της EEΨG (Ελληνικής Εταιρίας Ψυχοθεραπείας Gestalt). Δουλεύει με ενήλικες, ομάδες και ζευγάρια. Τα τελευταία 10 χρόνια δίνει έμφαση σε διαδικασίες της ψυχοθεραπείας Gestalt που σχετίζονται με το σώμα. Συντονίζει ομάδες και εργαστήρια κίνησης, σε συνεργασία με δασκάλους σύγχρονου χορού και πρωτόγονης έκφρασης, καθώς και εργαστήρια GestaltTango. Τα εργαστήρια και οι ομάδες απευθύνονται σε άτομα που ενδιαφέρονται για προσωπική εξέλιξη όσο και σε επαγγελματίες στο χώρο της ψυχικής υγείας σε εποπτικό επίπεδο. Κύριος σκοπός τους είναι τόσο η αυτογνωσία των συμμετεχόντων μέσω της επαφής με το σώμα όσο και η ευαισθητοποίησή τους μέσω της κοινωνικής – εθελοντικής προσφοράς με παραστάσεις, που διοργανώνονται στο τέλος κάθε εργαστηρίου. Συμμετέχει ενεργά στον σχεδιασμό, την οργάνωση και την εφαρμογή εκπαιδευτικών, μετεκπαιδευτικών και εποπτικών προγραμμάτων για επαγγελματίες στο χώρο της Ψυχικής Υγείας και των Ανθρωπίνων Επιστημών, με κυρίαρχο άξονα τα ανθρώπινα δικαιώματα και την καταστολή της βίας, που αποτελούν και τα βασικά ενδιαφέροντά της. Συντονίζει τον σχεδιασμό και την υλοποίηση εθελοντικών προγραμμάτων δράσης στην κοινότητα σε συνεργασία με οργανώσεις, συλλόγους και οργανισμούς. Διετέλεσε επόπτρια σε πρόγραμμα ψυχολογικής υποστήριξης γυναικών στη ΧΕΝ Θεσσαλονίκης (Χριστιανική Ένωση Νεανίδων) και στις φυλακές ανηλίκων και γυναικών στα Διαβατά Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με την ΕΠΑΘ (Εταιρία Προστασίας Ανηλίκων Θεσσαλονίκης). Ήταν επιστημονικά υπεύθυνη για την επιμέλεια σχεδιασμού και αξιολόγησης προγραμμάτων και εκπαιδευτικού υλικού σε σεμινάρια Αγωγής Υγείας, Διαχείρισης Συγκρούσεων και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για εκπαιδευτικούς της Α/θμιας & Β/θμιας Εκπαίδευσης σε συνεργασία με κρατικούς και ιδιωτικούς φορείς, όπως το «Βιωματικό Εργαστήριο με στόχο την Ευαισθητοποίηση σε θέματα επίλυσης Συγκρούσεων στο σχολείο και με άξονα τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» που διοργανώθηκε από το ΥΠΕΠΘ σε συνεργασία με το Κέντρο Ψυχοθεραπείας & Εκπαίδευσης Gestalt Foundation και υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την ΟΥΝΕΣΚΟ, το 2009. Είναι ενεργό μέλος της Επιτροπής Human Rights & Social Responsibility της EAGT (Ευρωπαϊκής Ένωσης Ψυχοθεραπείας Gestalt), σκοπός της οποίας είναι η διερεύνηση της επαφής μεταξύ ψυχοθεραπείας Gestalt και του κοινωνικο-πολιτικού πλαισίου, με ειδική αναφορά στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι συν-συγγραφέας του βιβλίου «Εισαγωγή στην Ψυχοθεραπεία Gestalt - βασικές έννοιες, αρχές και εφαρμογές», (2011), εκδόσεις Gestalt Foundation.
Ο κύκλος εργαστηρίων θα διεξαχθεί διαδικτυακά ως ακολούθως:
1ο Εργαστήριο (10ω) webinar
Ημερομηνία: Σαβ. 3 Φεβρουαρίου 2024 Ώρες: 15:00-17:00
Συντονίστρια: Μπάλλιου Δέσποινα
“THE BEAUTY OF PRESENCE IN RELATIONAL GESTALT THERAPY”
The intention of the workshop is to define, understand and practice how aesthetic can be a very useful tool in our interventions as relational Gestalt therapist. Through theoretical reflection, exercises and demonstrations, we will share how presence and aesthetic are intimately related. Presence of the patient and the therapist are always sustained by aesthetic elements that we need to learn how to bring to our consciousness at the service of the therapeutic process. Together we will explore the beauty of presence.
Ημερομηνίες: Σαβ. 3 Φεβρουαρίου 2024 Ώρες: 17:00-21:00
Κυρ. 4 Φεβρουαρίου 2024 Ώρες: 17:00-21:00
Συντονιστής: Tur Valverde Guy- Pierre
2ο Εργαστήριο (5ω) webinar
Η φιλοσοφική παράδοση της φαινομενολογίας με ιδρυτή τον Edmund Husserl και συνεχιστές του έργου του τον Martin Heidegger, τον Maurice Merleau – Ponty κ.α., προσφέρει μια μέθοδο που μας βοηθά να καλλιεργήσουμε μια φυσική και αυθεντική σχέση με τον κόσμο και την τέχνη.
Πρόκειται για μια οπτική που επαναπροσδιορίζει την αξία της άμεσης και με νόημα ανθρώπινης εμπειρίας, αναδεικνύοντας το υπαρξιακό «γίγνεσθαι».
Χαρακτηριστική, για την φαινομενολογική προσέγγιση, είναι η άποψη, ότι ο κόσμος είναι «ήδη εδώ», μοναδικός και ανεξάντλητος να τον ανακαλύψουμε μέσω του «βιώματος της αλήθειας μας».
Η φαινομενολογία είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες της θεραπείας Gestalt, επιδιώκοντας να προσδιορίσει και να ενισχύσει την άμεση εμπειρία, εκλεπτύνοντας την επίγνωση του ατόμου και της πραγματικότητάς του, μέσω της φαινομενολογικής μεθόδου – εποχή, αποβλεπτικότητα, βιωμένο σώμα, νοηματοδότηση.
Η ενασχόληση της φαινομενολογίας με την τέχνη αποτελεί ζωντανό χαρακτηριστικό της φαινομενολογικής παράδοσης στη φιλοσοφία, πιστεύοντας ότι τα «έργα τέχνης» είναι φαινόμενα ικανά και δυναμικά να αναδείξουν την σχέση μας με τον κόσμο.
Σύμφωνα με τον Merleau Ponty (1991) η τέχνη μας διδάσκει την ενσώματη αντίληψη της σχέσης μας με τον κόσμο. Θεωρεί ότι «η τέχνη είναι μια στροφή προς το είναι των πραγμάτων στη μυστική δόνησή τους, αποτελεί τη διάνοιξη μιας προοπτικής προς τη φύση…, όπου η δραστηριότητά της είναι δραστηριότητα εκφραστική…, εγκαθιδρύει με αυθεντική γλώσσα, νέες σημασίες…, λέει αυτό που δεν έχει ειπωθεί για να κάνει να αναδυθούν νέα ίχνη προσανατολισμού μέσα στον κόσμο» (σελ. 15).
Η θεραπεία Gestalt ως μια φαινομενολογική προσέγγιση είναι άμεσα συνδεδεμένη με την τέχνη, καθώς την αντικρύζει, τόσο ως όχημα, όσο και ως οντότητα, από μόνη της. Επίσης τη θεωρεί σημαντική στην ανάπτυξη μιας «δημιουργικής» θεραπευτικής διαδικασίας, παρέχοντας το έδαφος, τα εργαλεία και τον ζωντανό πειραματισμό διευκολύνοντας με αυτόν τον τρόπο την διερεύνηση, την κατανόηση και το βίωμα της θεραπευτικής δουλειάς.
«Από τη στιγμή που ένας πίνακας ζωγραφικής έχει σπάσει σε κομμάτια,
στα χέρια μας δεν υπάρχει τίποτε άλλο
από χρωματισμένα κομμάτια του καμβά.
Αν διαλύσουμε μια πέτρα,
τότε τα κομμάτια της πέτρας που έχουμε στα χέρια μας
συνεχίζουν να είναι κομμάτια της πέτρας.
Το “πραγματικό” δανείζει τον εαυτό του σε μια αέναη εξερεύνηση.
Είναι ανεξάντλητο!»
Φαινομενολογία της Αντίληψης.
M.M. Ponty
Ημερομηνία: Κυρ. 3 Μαρτίου 2024 Ώρες: 10:00-15:00
Συντονίστρια: Μπάλλιου Δέσποινα
3ο Εργαστήριο (14ω) webinar
ΧΟΡΟΣ
Μέσα από την τέχνη του χορού θα μοιραστούμε εργαλεία και τρόπους εφαρμογής τόσο στη θεραπευτική, όσο και στην εκπαιδευτική δημιουργική διαδικασία με στόχο να εξελίξουμε την κινητική μας αυτογνωσία, να αντλήσουμε έμπνευση για τη δουλειά με το σώμα, να συν δημιουργήσουμε και πάνω από όλα να χορέψουμε μαζί στον ρυθμό της επαφής.
Πώς μπορώ να ενώσω τη σιωπηλή τέχνη του χορού με τη θεραπεία λόγου και την εκπαίδευση; Πώς μπορώ να δουλέψω ατομικά, δυαδικά ή με ομάδες; Αγγίζω; Εμπιστεύομαι; Αφήνομαι; Αποδέχομαι; Χορεύω μόνος/η μου ή μαζί σου;
Αντλώντας εργαλεία από τις πρακτικές του σύγχρονου χορού, του αυτοσχεδιασμού, του διαλογισμού, του contact improvisation, της χορορυθμικής θεραπείας μέσω της Πρωτόγονης Έκφρασης, του stretching, της ιδεοκίνησης, της χορογραφικής σύνθεσης καθώς και τη μελέτη της ανατομίας του σώματος και τη σχέση του με τον χώρο και τον ρυθμό σας προσκαλούμε:
«με απλές κινήσεις να δημιουργήσουμε μεγάλους χορούς…» και να πειραματιστούμε σε τεχνικές και μεθόδους που μπορούμε να αξιοποιήσουμε στη δουλειά μας.
Συντονιστές: Κατσαμάκης Κωνσταντίνος – Παππά Εξαρμενία - Χατζηγεωργίου Ελένη - Χατζηλάκου Κάτια
Η μουσική είναι πολύ περισσότερο από «μία ακόμη δραστηριότητα» στη ζωή μας. Είναι αναπόσπαστο τμήμα της ανάπτυξής μας ως άτομα και ως μέλη κοινωνικών ομάδων. Η μουσική σήμερα έχει μεταμορφωθεί από την τεχνολογία και από το σμίξιμο τόσων διαφορετικών παραδόσεων.
Ο ήχος και η μουσική είναι στον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης, σκέψης και συμπεριφοράς. Παρέχουν σημαντικότατα στοιχεία για την ολοκληρωμένη ανάπτυξή μας περιλαμβάνοντας γνωστικά, συναισθηματικά, σωματικά και ψυχικά οφέλη.
Θα διερευνήσουμε μαζί τη μουσική αλληλεπιδραστικότητα με θεραπευτικό και εκπαιδευτικό στόχο· μία διαδικασία που μπορεί να οδηγήσει σε μεταμορφωτικές εμπειρίες και σε μια αυθεντική διάδραση εφ’ όρου ζωής.
Συντονιστής: Ζαφρανάς Νίκος
Ημερομηνίες: Σαβ. 30 Μαρτίου 2024 Ώρες: 10:00-17:00
Κυρ. 31 Μαρτίου 2024 Ώρες: 10:00-17:00
4ο Εργαστήριο (14ω) webinar
Η τέχνη του θεάτρου σε συνδυασμό με τεχνικές και εφαρμογές που ανήκουν στο χώρο του εκπαιδευτικού δράματος προσφέρουν ένα ιδανικό εργαλείο εμπειρικής διερεύνησης και επίγνωσης σε ζητήματα που σχετίζονται με στάσεις, συμπεριφορές και συναισθήματα του ατόμου.
Μέσα από τη διαδικασία βιωματικών θεατρικών πρακτικών, το άτομο έχει την ευκαιρία να πειραματιστεί με τα εκφραστικά του μέσα, να δοκιμάσει νέους τρόπους επίλυσης προβληματικών καταστάσεων και συμπεριφορών, να εμπιστευθεί και να επενδύσει στη φαντασία, τη δημιουργικότητά του και κατ’ επέκταση του ίδιου του Εαυτού του.
Το θέατρο αποτελεί ένα χώρο συμπερίληψης και συνύπαρξης όλων των βασικών δομικών στοιχείων των υπόλοιπων τεχνών, ενισχυμένο με τη μοναδικότητα που του προσδίδει η ιδιότητα της «εφήμερης και ζωντανής τέχνης».
Έννοιες όπως, μεταξύ άλλων: «επίγνωση», «βίωμα», «συμπερίληψη», «εδώ και τώρα», «ολιστικότητα», «δράση»... είναι μερικοί μόνο βασικοί άξονες σύνδεσης της θεραπείας Gestalt με τη θεατρική πρακτική και τον πλούτο εφαρμογών που προσφέρεται απλόχερα μέσω του θεάτρου ως πολύτιμο εργαλείο τόσο σε θεραπευτικό, όσο και σε κάθε άλλο ανθρωπιστικό και εκπαιδευτικό πεδίο.
Συντονιστής: Ράπτης Νικόλας
Η εικαστική τέχνη αποτελεί άλλοτε «μορφή», και άλλοτε το «φόντο» των πολιτισμών. Συνοδεύει και συντροφεύει τον άνθρωπο από τις πρώτες μέρες της ύπαρξης του. Έχει αποτελέσει βάση και οδηγό για την εξέλιξη των γενεών και των κοινωνιών. Από τότε μέχρι σήμερα, από τα σπήλαια μέχρι τα γραφεία και τις τάξεις μας, δίνει την ευκαιρία στον άνθρωπο να εστιάσει στο «εδώ και τώρα» και να φτιάξει μορφές με το μολύβι, τα χρώματα και τα πινέλα του, τον πηλό που πλάθουν τα χέρια του. Ο άνθρωπος τοποθετείται στη θέση του Δημιουργού, και το δημιούργημά του είναι εκεί για να μεταδίδει, να εκτονώνει, να επικοινωνεί καθετί που είναι στην επίγνωσή του ή όχι λειτουργώντας τελικά ως καθρέπτης μιας μικροκοινωνίας, στην οποία οι θέσεις του πομπού, του δέκτη και του μηνύματος εναλλάσσονται διαρκώς. Σε αυτό το workshop, θα πειραματιστούμε με τη ζωγραφική, τη γλυπτική, το κολάζ και άλλες τεχνικές, παίζοντας με τη «μορφή και το φόντο» και δημιουργώντας νέες εικαστικές σχέσεις και συναντήσεις.
Συντονίστριες: Δάκτυλα Λιάνα – Τσιαμούρα Μαριαλένα
Οι κούκλες είναι υλικό και αντικείμενα. Παρόλα αυτά, τις βλέπουμε να παίρνουν πνοή και ζωή. Συνδεόμαστε μαζί τους και αναπτύσσουμε σχέσεις, που μοιάζουν πολύ με αυτές που αναπτύσσουμε με τους ανθρώπους. Στη θεραπευτική ή εκπαιδευτική διαδικασία, καλούμαστε να τις κατασκευάσουμε, να πάρουμε αποφάσεις για το χαρακτήρα τους, να μιλήσουμε για εκείνες, να τις εμψυχώσουμε. Η κούκλα, από τη μεριά της, μπορεί να μιλήσει για εμάς, να εκφράσει όσα δεν μπορούμε να εκφράσουμε, να ζήσει τις εμπειρίες που δεν έχουμε την ευκαιρία να ζήσουμε. Μπορεί να αποτελέσει εργαλείο και μέσο για διερεύνηση, πειραματισμό, έκφραση, επικοινωνία, δημιουργία. Είναι το όριο της επαφής, το πεδίο στο οποίο αναδύεται η εμπειρία, και η ίδια η επανορθωτική εμπειρία ταυτόχρονα. Στόχος μας να ανακαλύψουμε το τρόπο που λειτουργεί και τη δυναμική που τη συνοδεύει.
Συντονίστριες: Δάκτυλα Λιάνα – Τσιαμούρα Μαριαλένα
Ημερομηνίες: Σαβ. 13 Απριλίου 2024 Ώρες: 10:00-17:00
Κυρ. 14 Απριλίου 2024 Ώρες: 10:00-17:00
5ο Εργαστήριο (12ω) webinar
Από τη μέρα που γεννιόμαστε, η καθημερινότητά μας είναι μια εναλλαγή γεγονότων και καταστάσεων τα οποία ο καθένας από εμάς βιώνει με διαφορετικό τρόπο και με ένα φάσμα συναισθημάτων που συχνά αποτυπώνει και εκφράζει μέσα από την τέχνη. Ο πρωτόγονος άνθρωπος αρχικά αποτύπωσε στα τοιχώματα των σπηλαίων εικόνες από τα γεγονότα και τις καταστάσεις που βίωνε, ενώ παράλληλα εξέφραζε τα συναισθήματά του και τον εσωτερικό του κόσμο σχεδιάζοντας και χρωματίζοντας το σώμα του και αργότερα τα ρούχα που χρησιμοποιούσε. Επί χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι σε κάθε ηλικία απεικονίζουν τον εσωτερικό τους κόσμο επιλέγοντας να ντυθούν με διάφορα χρώματα. Σε πολλούς πολιτισμούς τα χρώματα χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν συναισθηματικές καταστάσεις που συνοδεύουν τον θάνατο και το πένθος, τον γάμο, και πολλές άλλες γιορτές. Με κάθε τρόπο ο άνθρωπος φαίνεται να προσπαθεί να εκφράσει συναισθήματα και συναισθηματικές καταστάσεις, είτε προσπαθώντας να απεικονίσει τον κόσμο και τον εαυτό του όπως τον αντιλαμβάνεται (πλαστικές τέχνες), είτε μέσα από τις λεγόμενες «άυλες» τέχνες, όπως την ποίηση (λογοτεχνία), την μουσική, το θέατρο και τον χορό (Σιαμπάνη, 2011). Στο σεμινάριο θα ασχοληθούμε και θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε εικαστικά έργα θεραπευόμενων και να συζητήσουμε πώς οι εικαστικές τέχνες με τις αρχές και τη φιλοσοφία της θεραπείας Gestalt μπορούν να συνεχίσουν να αποτελούν σημαντικά εργαλεία επίγνωσης, επαφής και στήριξης και στη διαδικτυακή συνθήκη. Θα εστιάσουμε σε ομάδες ευάλωτων πληθυσμών όπως άτομα που πάσχουν από κάποια μορφή άνοιας με πιο συχνή την άνοια τύπου Alzheimer, αλλά και περιπτώσεις γυναικών που αντιμετωπίζουν τον καρκίνο του μαστού, αλλά και μεταστατικούς καρκίνους. Όπως για παράδειγμα, το βίωσε μια από τις γυναίκες με καρκίνο του μαστού που συμμετείχε στην διαδικτυακή ομάδα της εικαστικής θεραπείας κάτω από την ομπρέλα του ΑΛΜΑ ΖΩΗΣ: «… πρώτη φορά άκουσα για την θεραπεία Gestalt και πρώτη φορά συμμετείχα σε εργαστήριο εικαστικής θεραπείας της Gestalt. Είμαι ενθουσιασμένη με το εργαστήριο. Έμαθα πολλά για τον εαυτό μου, μέσα από τις δημιουργίες μου, από τις ανατροφοδοτήσεις των υπολοίπων συμμετεχόντων, από τις δημιουργίες των κοριτσιών, από την συντονίστρια. δεν ήταν λίγες οι φορές που έμεινα άναυδη από τα έργα των κοριτσιών και τα μοιράσματά τους. Πόσο όμορφες και δημιουργικές ήταν αυτές οι δύο ώρες κάθε εβδομάδα, πόσο ανάλαφρη και γαλήνια έκλεινα τον υπολογιστή μετά από κάθε εργαστήριο. Συναισθήματα τόσα πολλά κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, αλλά και κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, όταν θυμόμουν τις συναντήσεις: χαρά, ενθουσιασμό, ανυπομονησία, περιέργεια, θαυμασμό, περηφάνια, αγάπη, νοιάξιμο, ξαλάφρωμα, καλοσύνη, έκπληξη, ελπίδα, λύπη, φιλαλληλία και τόσα άλλα. Μακάρι να ήταν περισσότερες οι συναντήσεις ή αν είναι εφικτό να συνεχιστούν λίγο ακόμη. Σκέφτομαι ότι εάν το εργαστήριο γίνονταν δια ζώσης, θα μπορούσαμε να έρθουμε ακόμη πιο κοντά με τα κορίτσια. Από την άλλη, μέσω του υπολογιστή και αυτού του τρόπου διενέργειας του εργαστηρίου, είχα την μοναδική ευκαιρία να συμμετέχω και να γνωρίσω τόσες υπέροχες γυναίκες από διαφορετικά μέρη της Ελλάδας…».
Ημερομηνία: Παρ. 10 Μαΐου 2024 Ώρες: 17:00-21:00
Συντονίστρια: Σιαμπάνη Κατερίνα
Οι πολώσεις στη θεραπεία Gestalt μπορούν να νοηθούν ως τα άκρα των εσωτερικών μας συγκρούσεων ή ακόμη και ως τα άκρα των συγκρούσεων του πεδίου μας. Ο κάθε οργανισμός, με την εγγενή του ικανότητα για αυτορρύθμιση, βρίσκει ένα σημείο να υπάρχει ανάμεσα σε όλο το φάσμα των πολώσεων του. Τί συμβαίνει σε αυτό το σημείο και πώς υπάρχει εκεί το άτομο;
Η μεθοδολογία των εκφραστικών τεχνών στην ψυχοθεραπεία, βασισμένη στις αρχές της φαινομενολογίας, έχει ως στόχο της την ενεργοποίηση των εκφραστικών μας διόδων, μαζί με την λεκτική άρθρωση αλλά και πέρα από αυτήν. Οι τέχνες που μας είναι διαθέσιμες ποικίλουν ανάμεσα σε: δημιουργία ήχων και μουσική, εικαστικές τέχνες, ελεύθερη γραφή και ποίηση, κινησιολογία, χορό και performing acts μέσα από δημιουργία χαρακτήρων.
Σε αυτό το σεμινάριο θα δούμε κάποιους τρόπους με τους οποίους η εναλλασσόμενη χρήση των εκφραστικών τεχνών μπορεί να εξυπηρετήσει την διερεύνηση των εσωτερικών μας πολώσεων, με στόχο την ανάδυση και ανάδειξη της προσωπικής φωνής.
Με σημείο εκκίνησης το αισθητήριο σώμα θα αποπειραθούμε αρχικά να διευρύνουμε την επίγνωση της λειτουργίας του μέσα από διαλογιστικές ασκήσεις που χρησιμοποιούν υλικά, όπως ο πηλός. Έπειτα θα δουλέψουμε με αυτή την επίγνωση, ώστε να την μετουσιώσουμε σε έκφραση έξω από το σώμα, άλλοτε με γρήγορες εναλλαγές ανάμεσα στις διαφορετικές μεθόδους και άλλοτε με ασκήσεις συγκέντρωσης σε κάποια από αυτές. Στόχος μας εδώ η άρση της λογοκρισίας και η ανάδυση του πρωτόλειου ακατέργαστου λόγου.
Η προσέγγιση μας στα έργα μας έπειτα, θα γίνει μέσα από την αισθητική ανάλυση τους, κάτι που σημαίνει ότι θα προσπαθήσουμε να μείνουμε στην φαινομενολογία του αισθητικού και να απομακρυνθούμε από κεκτημένες ερμηνείες. Προσεγγίζουμε το αισθητικό αποτέλεσμα με διάθεση κατανόησης τόσο της διαδικασίας της έκφρασης όσο και του περιεχομένου της για το κάθε Υποκείμενο, και όχι με βάση οποιοδήποτε σύστημα αξιολόγησης.
Θα δουλέψουμε ατομικά, σε ζευγάρια, μικρές ομάδες και στο σύνολο μας και θα χρειαστούμε ορισμένα υλικά έτοιμα μαζί μας και άνετα ρούχα.
Ημερομηνίες: Σαβ. 11 Μαΐου 2024 Ώρες: 10:00-14:00
Κυρ. 12 Μαΐου 2024 Ώρες: 10:00-14:00
Συντονίστριες: Θεοφιλάκου Ζωή με τη συνεργασία της Monroy Bianca
6ο Εργαστήριο (5ω) webinar
Φαινομενολογία
Στις αρχές του περασμένου αιώνα ο Brentano, ο δάσκαλος του Hursell και μια σειρά φιλοσόφων, όπως ο Kant, ο Ponty κ.α., καθώς και ο, αιώνες πριν, ελληνικός αποφατισμός που αναφέρεται στο «ούτε λέγει, ούτε κρύπτει, αλλά σημαίνει», υποστηρίζουν ότι «δεν μπορούμε να ορίσουμε την πραγματικότητα, μπορούμε μόνο να ορίσουμε το πώς παρουσιάζεται σε εμάς ως φαινόμενο στο παρόν».
Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο έχει να κάνει με τις εμπειρίες μας. Ο κόσμος υπάρχει για μας μέσα από το νόημα που τους δίνουμε και στο πώς τις αντιλαμβανόμαστε.
Τέχνη
Για τους Έλληνες, όπως αναφέρει ο Gadamer, Τέχνη είναι μια γνώση σχετικά με το πώς κατασκευάζεται κάτι και όχι η ίδια η κατασκευή.
Οι σχετιζόμενες με την Τέχνη έννοιες ήταν άμεσα διαθέσιμες για να εκφράσουν την εγκόσμια τάξη μέσω της γλυπτικής, της ζωγραφικής, της ποίησης, τους μύθους, της μουσικής, του χορού, του θεάτρου, των αγώνων.
Σε αυτό το εργαστήριο θα διερευνήσουμε μαζί προσεκτικά το πώς ποιείται μια άκαμπτη δομή και όχι την κατασκευή της ίδιας της δομής.
Θα διερευνήσουμε την αποσύνδεση, την αποπροσωποίηση, την απομόνωση, την επιθετικότητα και θα τις κατανοήσουμε μέσα από τη ζωγραφική, τη γλυπτική, τους μύθους, την ποίηση και μέσω της κατανόησης θα πραγματο - ποιήσουμε επαφή με αυτό που φανερώνεται στο «μεταξύ» γιατί…
«Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα
και τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε».
Γ. Ρίτσος
Ημερομηνία: Κυρ. 2 Ιουνίου 2024 Ώρες: 10:00-15:00
Συντονίστρια: Γιαμαρέλου Γιάννα
7ο Εργαστήριο (συμμετοχή στην κατασκήνωση 1-7 Ιουλίου 2024, 42ω) δια ζώσης
Στην Κατασκήνωση θα συμμετέχουν όλοι οι προαναφερόμενοι συντονιστές αλλά και άλλοι όπως:
‘Η φωτογραφία έχει μια ιστορία... είναι μια μορφή στο φόντο,
στο πεδίο, μια παγωμένη Gestalt στον χώρο-χρόνο’
(Χατζηλάκου, προφορικά 14-11-2017).
Η φωτογραφία έχει μια παράξενη ιδιότητα να μεταμορφώνει το εύρος των μοτίβων της σε έργα τέχνης και παρά τις αμφισβητήσεις προς αυτήν, έχει όντως αναγνωριστεί ως μια κλασική μοντερνιστική τέχνη μιας και διαμορφώθηκε βήμα-βήμα, μέσα από αναμονή, φόβο, αλλά και αυτογνωσία (Sontag, 1993). Με τη φωτογραφία ως μορφή τέχνης, τα ζητήματα παρουσιάζονται με πιο οικείο και αντιληπτό τρόπο, ενώ παράλληλα προωθείται μια νέα μορφή αίσθησης και σκέψης του κόσμου για τον άνθρωπο (Krauss, 1999).
Ως μια ιδιαίτερη μορφή τέχνης, η φωτογραφία περιλαμβάνει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που μπορούν πέρα από έκφραση, να ευαισθητοποιήσουν πιο βαθιές πτυχές την ανθρώπινης ύπαρξης μέσα από την ψυχοθεραπεία. Ο Eugene Smith έχει αναφέρει ότι η φωτογραφία, στην καλύτερη περίπτωση, είναι μια χαμηλή φωνή… ‘αλλά μερικές φορές, μια φωτογραφία μπορεί να προσελκύσει τις αισθήσεις μας για επίγνωση’ (Knauer, 1999, σ.80). Σε αυτή την εκπαιδευτική διαδικασία θα αξιοποιήσουμε τις αρχές της ψυχοθεραπείας Gestalt και τις τεχνικές της φωτοθεραπείας της Judith Weiser με θεωρία και βίωμα. Και αυτό γιατί η φωτογραφία ως μέσο θεραπείας λειτουργεί προβολικά και με αμεσότητα, και έχει εφαρμογή σε πολλές ενότητες της ψυχοθεραπείας Gestalt, όπως μορφή και φόντο, θεωρία πεδίου, φαινομενολογία, τον κύκλο και τα εμπόδια επαφής, πολώσεις, τη σχέση Εγώ-Αυτό / Εγώ-Εσύ, την άδεια καρέκλα, τους ανοιχτούς λογαριασμούς, τη δημιουργική προσαρμογή, τις νευρώσεις, καθώς και άλλες πτυχές της Gestalt.
Οι παραπάνω αναφερόμενες ενότητες της ψυχοθεραπείας Gestalt, έχουν βρει ήδη εφαρμογή σε μια σειρά από εργαστήρια με βάση τη θεραπεία Gestalt και τη φωτογραφία, όπως στα βιωματικά εργαστήρια με θέμα:
«Τα λόγια μιας φωτογραφίας» (2017),
«Η διαλεκτική σχέση μιας φωτογραφίας» –προσωπογραφία- (2018),
«Λίγος χώρος για το μεταξύ μας...» και «Καλύπτω ή αποκαλύπτω το κενό μου σε μια φωτογραφία» (2019),
«Τα λόγια μιας φωτογραφίας» θεωρία και βιωματικό (2020),
«Φωτογραφικό Σημειωματάριο» και «Η Φωτο-γραφική Φαινομενολογία» (2021), «Εικόνες εν κινήσει» σε συνεργασία με την Π. Κουτούση και «Ένα στιγμιότυπο μικρού μήκους για το μεταξύ μας», (2022),
«Η τέχνη είναι μια παιδική ηλικία», «Μια φωτογραφία για το μεταξύ μας» και «Η φωτογραφία αλλιώς: με τα μάτια της αφής» (2023).
Έτσι στο πλαίσιο της συνάντησης Gestalt και Τέχνη το βιωματικό εργαστήριο «Μέσα και έξω από το Φωτογραφικό Κουτί’» θα δώσει τον χώρο και τον χρόνο στους συμμετέχοντες να εστιάσουν και να δημιουργήσουν βιωματικά το δικό τους φωτογραφικό – θεραπευτικό ‘έργο’ τέχνης.
Συντονίστρια: Γκουτζιώτη Ιωάννα
Σαν φωτογράφος και visual artist για πάνω από 20 χρόνια γνωρίζω από προσωπικά μου βιώματα τη δύναμη που έχει μια εικόνα που ως είθισται να λέγεται ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις. Μια φωτογραφία μπορεί να εγείρει συναισθήματα, να αφηγηθεί ιστορίες, να συνδιαλλαγεί με τον θεατή, να αλλάξει μια ψυχική διάθεση, να δώσει τροφή για σκέψη, να κινητοποιήσει. Μπορεί να κάνει ωστόσο και κάτι ακόμα. Να λειτουργήσει ως εργαλείο στη θεραπευτική διαδικασία.
Στο βιωματικό εργαστήρι “Κοιτώντας μια φωτογραφία” της καλοκαιρινής κατασκήνωσης 2024 και στα πλαίσια της συνάντησης Gestalt και Τέχνη θα δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση στον τρόπο με τον οποίο ο θεραπευτής Gestalt μπορεί να χρησιμοποιήσει τη φωτογραφία ως υλικό για την ανάδυση μορφών, την επεξεργασία του φόντου του θεραπευόμενου, τη δουλειά με αναμνήσεις, συναισθήματα, ανοιχτούς λογαριασμούς και νοηματοδότηση της διαδικασίας του τόσο σε ατομικό, όσο και ομαδικό επίπεδο.
“Η φωτογραφία βοηθά τους ανθρώπους να δουν” - Berenice Abbott
Συντονιστής: Γαλλής Δημοσθένης
Αφέσου – Εκφράσου – Εκθέσου
Η διαδρομή της δημιουργίας αποτελεί ένα εσωτερικό μονοπάτι της έκφρασης, μέχρι να φτάσει στον έξω κόσμο και να γίνει ένα συλλογικό έργο ορατό από όλους , ελεύθερο να νοηματοδοτηθεί από την οπτική του καθένα.
Έχοντας ως βασικά μας εργαλεία το σώμα και την φαντασία με την βοήθεια των χρωμάτων θα δημιουργήσουμε ένα έργο διαπλέκοντας τις ικανότητες μας σε ένα κομμάτι, με σκοπό μέσω της αλληλεπίδρασης μας να μας γνωρίσουμε καλύτερα στο τώρα, φτάνοντας αργότερα στην έκθεση ώστε να αποκομίσουμε ό,τι έχει να μας προσφέρει το μέρος του εαυτού μας που αφήσαμε στον καμβά.
Είσαι έτοιμος-η να σε «ακούσεις» ;
Είσαι έτοιμος-η να «εκτεθείς» ;
«Η τέχνη πλένει μακριά από την ψυχή την σκόνη της καθημερινής ζωής» Pablo Picasso
Συντονιστής: Γιάννης Ευθυμιάδης
Ποιες δημιουργικές προσαρμογές έχει κάνει το παιδί μου για να σχετιστεί μαζί μου;
Πώς αυτορυθμίζομαι στην κάθε στιγμή μαζί του;
Τι ποιότητες έχει μέσα η σχέση που συν-δημιουργήσαμε μέχρι τώρα;
Αν μπορούσαμε να καταγράφουμε ανά πάσα στιγμή με ένα εργαλείο μαγικό -σαν παιχνίδι- τον αντίκτυπο που κάνει στην ψυχή μας η κάθε αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους και τα φαινόμενα, αυτό που θα διαπιστώναμε θα ήταν χιλιάδες επιγνώσεις, που όμως πιθανά να μας φόβιζαν, με την βιασύνη που θα είχε ένας τέτοιος μηχανισμός. Παρ’ όλα αυτά, στο όριο της επαφής μας με τον κόσμο, υπάρχει ανά πάσα στιγμή και μια δημιουργική προσαρμογή.
Το παιδί: Το έργο ενός λογοτέχνη αναδεικνύει τους τρόπους που έχει διαμορφώσει από παιδί ώστε να αντιμετωπίσει αυτό το μεγάλο που είναι ο κόσμος που τον πλαισιώνει. Αυτό που τον πλακώνει, τον παραμελεί, τον προκαλεί, τον ταΐζει ξένη τροφή, τον μηδενίζει ή του μαθαίνει πώς να αγαπάει, να ακούει, να φροντίζεται και να είναι σε επαφή. Αυτοί οι επαναλαμβανόμενοι τρόποι, διαμόρφωσαν τη ματιά του για τον εαυτό του και τον κόσμο, έδωσαν την μοναδικότητα στην γραφή του και αυτή η μετακίνησή του, από παθητικό δέκτη σε συγγραφέα, τον έσωσε.
Ο γονιός: Η μητέρα και ως σύντροφος, η μητέρα που δεν ήξερε αν ήθελε να γίνει μητέρα, η χωρισμένη μητέρα. Ο πατέρας ως παιδί με τον πατέρα του, ο πατέρας και η έφηβη κόρη του, ο εργασιομανής πατέρας.
Η σχέση: Η απόπειρα επαφής, η αποτυχία, η σύγκρουση, η επίγνωση, η επίλυση, ο αναστοχασμός, η απόσυρση, η ησυχία.
Η Gestalt φωτίζει την ροή της προσωπικής διαδικασίας στην οποία μπαίνει το άτομο μέσα στην κάθε διαφορετική του σχέση. Στο εργαστήριο αυτό οι γονείς με τα παιδιά τους θα έχουν την ευκαιρία να εξερευνήσουν τους τρόπους επαφής μέσα στη σχέση τους και να καταγράψουν αλλά και εικονογραφήσουν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο μια ιστορία από τη σχέση τους.
Συντονίστρια: Μερτζάνη Άννα
Λερωμένες παλάμες, καθαρά χέρια
(Αισθήσεις και παιχνίδι ή αλλιώς messy play)
Τα αισθητηριακά μας όργανα είναι σαν παράθυρα μέσα από τα οποία ανακαλύπτουμε τον κόσμο και τον εαυτό μας. Τι μπορεί να μας προσφέρει το αισθητηριακό παιχνίδι, ή αλλιώς κάθε δραστηριότητα που διεγείρει τις αισθήσεις μας; Εκτός από ατελείωτες ώρες χαράς, απόλαυσης αλλά και ανεμελιάς που όλοι φανταζόμαστε, μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξη της επίγνωσης, να συνεισφέρει στην επαφή με τον εαυτό και το περιβάλλον, να διευρύνει το όριο των επιλογών μας, να μας προσκαλέσει να διερευνήσουμε επίπεδα συγκρούσεων και τρόπους ύπαρξης (Oaklander, 2001).
Στα πλαίσια της συνάντησης Gestalt και Τέχνη στο βιωματικό εργαστήριο Λερωμένες παλάμες, καθαρά χέρια θα χρησιμοποιήσουμε ορισμένα από τα είδη του αισθητηριακού παιχνιδιού:
Το κίνητρο μας σε αυτή τη συνάντηση είναι να θυμηθούμε να δίνουμε στον εαυτό μας χρόνο και χώρο να απολαμβάνουμε όσο το δυνατό πιο ανέμελα τη κάθε εμπειρία δίχως κριτική, καθώς και να μπούμε σε μία ενεργή εξερεύνηση προς μία αυθεντική και ολιστική αισθητηριακή εμπειρία.
Συντονίστρια: Νικηφόρου Εύα
Για τον κύκλο των εργαστηρίων που θα διεξαχθούν στην κατασκήνωση θα δοθεί ενημέρωση πριν την έναρξη.
Μία δημιουργική ισότιμη συνάντηση της θεραπείας Gestalt με τις παραστατικές και εικαστικές τέχνες μέσα από ένα κύκλο εργαστηρίων.
Ζούμε με πολύ διαφορετικές προκλήσεις ακόμη κι αν τις συγκρίνουμε με την προηγούμενη μόλις γενιά. Ανησυχούμε για το περιβάλλον, για ανθρώπους στα όρια της φτώχειας, για πολέμους. Ο κόσμος μας μπορεί να είναι δυσβάστακτα γεμάτος με προκλήσεις. Μέσα σ’ αυτή τη διαρκώς μεταβαλλόμενη κατάσταση, η συνάντηση και η αξιοποίηση της θεραπευτικής προσέγγισης Gestalt και των εργαλείων των παραστατικών και εικαστικών τεχνών μπορεί να είναι ένα λιμάνι, μια διαφυγή. Μπορεί να αποτελέσει δικλείδα ασφαλείας απελευθερώνοντας ένταση και ενέργεια όταν τίποτε άλλο δε μοιάζει εφικτό.
Η ενσωμάτωση της τέχνης στην ψυχοθεραπευτική πράξη έχει από χρόνια κατοχυρωθεί ως μια αποτελεσματική παρέμβαση η οποία συμβάλει στην αποθεραπεία και την αποκατάσταση της ψυχικής νόσου. Παρόλα αυτά η ενσωμάτωση αυτή συχνά αποτελεί πρόκληση για τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, καθώς δεν υπάρχει ένας συστηματικός και αξιόπιστος τρόπος επιλογής της κατάλληλης παρέμβασης ανάλογα με το είδος της ψυχολογικών δυσκολιών και το στάδιο της θεραπευτικής διαδικασίας. Από την άλλη, η ψυχοθεραπεία Gestalt βασιζόμενή στη φαινομενολογία και τον υπαρξιακό διάλογο αποτελεί ένα πρόσφορο πεδίο όπου η τέχνη και οι δυνατότητες που αυτή προσφέρει, μπορούν να ενταχθούν μέσα στη ψυχοθεραπευτική διαδικασία και να συμβάλλουν στην υλοποίηση των θεραπευτικών στόχων.
Στόχος του αυτών των εργαστηρίων είναι η συστηματική καταγραφή και ανάδειξη εργαλείων και τεχνικών που προέρχονται από τον χώρο των εικαστικών και παραστατικών τεχνών και έχουν ενσωματωθεί με επιτυχία στη μεθοδολογία της ψυχοθεραπείας Gestalt. Αξιοποιώντας και καταγράφοντας την πολυετή εμπειρία (>25 ετών) 30 ψυχοθεραπευτών Gestalt και συνεργατών καλλιτεχνών, έγινε μια συστηματική καταγραφή στρατηγικών, εργαλείων και τεχνικών οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί σε ατομική ή ομαδική ψυχοθεραπεία και έχουν αναδειχθεί εμπειρικά ως καλές πρακτικές.
Σε κάθε εργαστήριο αναφέρονται οι στόχοι κάθε παρέμβασης, το θεραπευτικό στάδιο κατά το οποίο ενδείκνυται να χρησιμοποιηθεί και στα προσδοκώμενα θεραπευτικά οφέλη. Εξάλλου δίνεται χώρος και χρόνος να βιωθεί και να συζητηθεί αφενός η διαδικασία επιλογής του κατάλληλου εργαλείου από τον/την θεραπευτή/τρια προκειμένου η ενσωμάτωση της τέχνης στην ψυχοθεραπεία να γίνεται πάντοτε με γνώμονα τους θεραπευτικούς στόχους και αφετέρου, ο σεβασμός και εφαρμογή των ηθικών και δεοντολογικών κανόνων που διέπουν την ψυχοθεραπευτική πράξη όταν αυτή ενσωματώνει την καλλιτεχνική έκφραση.
Με αυτή την εκφραστική μεθοδολογία βασισμένη στις αρχές της φαινομενολογίας, που στόχο της έχει την ενεργοποίηση των εκφραστικών μας μέσων, με ή χωρίς τη λεκτική άρθρωση, οδηγούμαστε σε μεταμορφωτικές εμπειρίες και αποκτούμε ένα πολύτιμο εργαλείο δουλειάς τόσο σε θεραπευτικό όσο και σε κάθε άλλο ανθρωπιστικό και εκπαιδευτικό πεδίο.
Ο κύκλος των εργαστηρίων (σύνολο ωρών 102, webinars 60, κατασκήνωση 42) απευθύνεται τόσο σε ψυχοθεραπευτές Gestalt ως μία δραστηριότητα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης όσο και σε θεραπευτές άλλων προσεγγίσεων, ψυχολόγους, ψυχιάτρους, κοινωνικούς λειτουργούς, κοινωνικούς ανθρωπολόγους, εκπαιδευτικούς, καλλιτέχνες και περιλαμβάνει θεωρία, βιωματική και διδακτική εμπειρία καθώς και εποπτεία.
Η τέχνη μπορεί να επηρεάσει τους ανθρώπους δυναμικά, να τους συγκινήσει και να τους ενθουσιάσει. Ο Buber χρησιμοποιεί το παράδειγμα της τέχνης για να δείξει πώς η μία διάσταση της πραγματικότητας, η διάσταση του Εσύ, μεταβαίνει στην άλλη, τη διάσταση του Αυτό (Αποστολόπουλος, 1991). Πιστεύει πως η τέχνη έλκει την καταγωγή της από μια οπτασία-έμπνευση που, εμφανιζόμενη στην ψυχή του καλλιτέχνη, απαιτεί να γίνει έργο. Αν ο άνθρωπος (καλλιτέχνης) αναλάβει αυτή τη μετουσίωση και δοθεί με όλο του το είναι στην πρόσκληση, με αυτοθυσία και τόλμη, εάν σχετιστεί με μορφή Εγώ-Εσύ στην οπτασία, τότε εισρέει η δημιουργός δύναμη και γεννιέται το έργο τέχνης. Το έργο τέχνης που δημιουργείται είναι ένα «πράγμα» που μπορεί κανείς να γνωρίσει εμπειρικά και το οποίο έχει συγκεκριμένες (ενδεχομένως σταθερές) ιδιότητες. Εάν για παράδειγμα βιώνεται μια λύπη, εκφράζοντας τη λύπη αυτή με μουσική που παράγει το άτομο πρέπει να περάσει την εμπειρία του σε πράξη εξαντικειμενικεύοντας έτσι το βίωμα της λύπης. Με τον τρόπο αυτό, ό,τι είναι άμεσο στην αρχή χάνει βαθμηδόν την αμεσότητά του καθώς υφίσταται την παρεμβολή διαφόρων μέσων, τίθεται εντός ορίων και μετριέται με σταθμά γενικώς παραδεκτά. Έτσι η δημιουργία τέχνης εξυπηρετεί τόσο την ανάγκη του ατόμου για αυτοέκφραση όσο και για επικοινωνία – κοινωνικοποίηση. Υπάρχει ευτυχώς η δυνατότητα μιας επανα-μεταμόρφωσης της καλλιτεχνικής πράξης από το Αυτό στο Εσύ, όταν π.χ. το άτομο σχετιστεί με τη μουσική με όλο του το είναι σε μια σχέση «I-Thou» και βιώσει σε υπαρξιακό επίπεδο τα συναισθήματα που αυτή εμπεριέχει και εκφράζει. Έτσι προκύπτει το παράδοξο ότι ένα πραγματοποιημένο έργο είναι ταυτόχρονα και απο-πραγματοποιημένο (άνευ πραγματικότητας), καθώς μεταβαίνει από τη σφαίρα του «Εσύ» στη σφαίρα του «Αυτό».
Ο Buber θεωρεί ότι προαπαιτείται κάποιας μορφής ασφάλεια για να έρθει κάποιος σε έναν πραγματικό, ουσιαστικό διάλογο, να μπορέσει να δείξει την ευάλωτη πλευρά του αλλά και να επιτρέψει στον εαυτό του να μετασχηματιστεί από την επαφή με τον άλλον (Buber, 1969·1975· Αποστολόπουλος, 1991). Δε γίνεται να συναντηθεί κανείς σε υπαρξιακό διάλογο με κάποιον άλλον όταν νιώθει φόβο. Η αναγκαία, λοιπόν, αίσθηση ασφάλειας μπορεί να είναι η βάση του σχετίζεσθαι, μια βάση που μπορεί να οδηγήσει σε μια πραγματική επαφή «I-Thou» και να εξυπηρετήσει τις ανάγκες και των δύο πλευρών. Η μουσική διάδραση με νόημα στο πλαίσιο αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μεταμορφωτικές εμπειρίες και σε μια αυθεντική διάδραση εφ’ όρου ζωής.
The process of the therapeutic encounter includes connection, provision of care, ex- posure of vulnerability and deep emotional contact between two persons. In this con- text it is natural for erotic feelings to arise, in either of the participants. The erotic feel- ings that emerge in the therapeutic setting, common as they might be, are often left unsaid. Feelings of shame, fear or guilt might lead therapists to secrecy or a selective professional isolation. That makes it difficult to get the support and guidance they need in order to understand, process and develop ways of working with them. More- over, even though several issues concerning sexuality have been in the center of at- tention and public dialogue in the last years, the emergence of erotic feelings in the therapy room remains a subject that is often poorly addressed in training programs and in bibliography. The purpose of this presentation is to create a space where themes surrounding erotic feelings can be shared and explored.
Within the relational framework of Gestalt Therapy theory, whatever emerges between client and therapist, including erotic feelings, is a valuable source of information concerning the therapeutic process. In this theoretical presentation we will explore the field of erotic feelings in the therapeutic relationship, based on our understanding of the relational SOS model by Sally Denham- Vaughan and Marie- Anne Chidiac. We will discuss the Enduring Relational Themes (term comprised by Lynne Jacobs to describe transference) that might be implicated in the emergence of the erotic feelings. We will examine how they might influence the therapeutic interaction, how they might be influenced by the dynamics of the therapeutic relationship and the ethical issues that emerge. We will navigate in the supporting ground of: phenomenological exploration, authentic dialogue, ethical presence of the therapist, existential themes, shared responsibility for the co- creation of contact, intentionality for contact that is inherent in eroticism, awareness of the wider field concerning sexuality and eroticism. Finally, we will suggest ways to work creatively with erotic feelings, integrating their potential to become an agent of change in the therapeutic process.
“Poiesis" is the procedure through which a person creates something not existing before"
In this workshop, we will try together the procedure of “poiesis”, and, using art as our vehicle, we will co-create what did not exist before. We will observe how a new being (human or other) comes to life, how their character emerges, and most of all we will be there to experiment supporting that being in their life.
How am I? How is this being? How do we meet?
How does that little being face up to social change? How does this fact change me?
Let us find out through playing, reflecting, relating.
Daktila L. Psychologist, Gestalt psychotherapist
Tsiamoura M. MSc Psychology, Gestalt psychotherapist
The integration of art in psychotherapeutic practice has been established for years as an effective intervention that contributes to the recovery and rehabilitation of mental illness. Nevertheless, this integration is often a challenge for mental health professionals, as there is no systematic and reliable way of choosing the appropriate intervention depending on the type of psychological difficulties and the stage of the therapeutic process. On the other hand, Gestalt psychotherapy based on phenomenology and existential dialogue is a suitable field where art and the possibilities it offers can be integrated into the psychotherapeutic process and contribute to the realization of therapeutic goals.
Daktila L. Psychologist, Gestalt psychotherapist
Tsiamoura M. MSc Psychology, Gestalt psychotherapist
GIANNI FRANCESETTI. Gestalt therapy: Attuning on processes in progress.
Duration of the communication: (10-15' for questions).Technical needs: NOCommunication language: Spanish / EnglishProvide translation: YES
EAGT Training standards committee proposes a round table for everyone who is involved in the training processes to discuss together.
EAGT is an association of members that recognize themselves in certain fundamental principles.
The aims of the EAGT are to assure quality standards of their members. In this way is an international common ground created to operate on. The common ground is created by setting professional standards in ethics, in the competences of gestalt therapists, in the way gestalt therapists and supervisors are trained, and so on.
In a circle of colleagues, we propose the discussion of these actual questions.
How to live between the polarities in society like risks and looking for stability. There is an insecurity to go into a process of many years of gestalt training.
Motivation to be part of and participate in the EAGT community can offer some certainty by the feeling of belonging.
Training Standards in Gestalt are an effort to bridge the gap between freedom of art, anarchy and individuality on one hand and regulations, guarantee and safety on the other. It is an effort to bridge the gap between creativity and adjustment to the requirements of the health care market.
After covid-pandemic we meet more and more online projects in gestalt communities. These events are connecting and disconnecting at the same moment. And what about training standards? How should they develop because of online spread? Could we imagine a gestalt-therapist that never meets clients face-to-face? Could classical training in the room without online skills be enough in contemporary reality? Are hybrid groups the groups? Could training be fully online? Is online therapy a new profession? Should we keep the boundaries or be sensitive to what is born?
Hours of theory, hours of therapy, hours of supervision and so on!
Just additions? Are additions of specific training standards, like hours, exams and papers sufficient enough to ensure the quality of a training program?
Beyond additions, there are multiplications, substructions, divisions of variables in situation, mutually interacting and influencing the quality of a reliable and effective training program.
Let’s challenge the criteria by raising a fertile dialogue around them.
References:
https://www.eagt.org/joomla/index.php/2016-02-25-13-34-32/trainings-standards-committee
Key words:
Gestalt, Training Standards, Creativity, Professional Standards, Transformation
CV
Silvia Tosi, Clinical Psychologist, Gestalt Therapist and Supervisor (accredited by the EAGT). International trainer at the Istituto di Gestalt HCC Italy. Chair of the Training Standards Committee and member of the Executive Committee, EAGT. Member of the Editorial Board of Quaderni di Gestalt, Franco Angeli Editore and of the Gestalt Therapy Book Series, Routledge
Elena Lasaja,
Jevgenyij Kolesznyikov, M.D. - psychiatrist, EAP accredited gestalt-therapist, EAGT supervisor and officer of Training standards and Research committees, trainer, director of Međunarodni Institut za Geštalt (MIG), Montenegro.
Jack van Liesdonk,
Despina Balliou, B.Sc. Psychology, M.Sc. Counseling Psychology, Gestalt psychotherapist, trainer and supervisor, founding member of the “Gestalt Foundation” Psychotherapy and Training Center – Greece, member of EAGT’s Training Standards Committee, co-author of the book "Introduction to Gestalt Psychotherapy - Basic Concepts, Principles and Applications" (2011).
The relationship we develop as humans with Art has an inherently social aspect, and our expression through it can only be speech and an attitude towards the social change we are experiencing.
The aim of this presentation is the systematic recording and highlighting of tools and techniques that come from the field of visual and performing arts and that have been successfully integrated into the methodology of Gestalt psychotherapy. Utilizing and documenting the multi-year experience (>25 years) of 30 Gestalt psychotherapists and their artist collaborators, a systematic recording of strategies, tools and techniques that have been used in individual or group psychotherapy and have been empirically proven as good practices was made. Detailed reference is made regarding the goals of each intervention, the therapeutic stage at which it is appropriate for use and the expected therapeutic benefits. Finally, the process of choosing the appropriate tool by the therapist so that the integration of art in psychotherapy is always based on the therapeutic goals will be discussed on the one hand and on the other hand, the respect and application of the moral and ethical rules that govern psychotherapy practice when it incorporates artistic expression.
Yiamarelou Y., M.A. in Clinical Psychology, Gestalt Psychotherapist
Siampani K., Msc in Counseling and Psychology, Gestalt Psychotherapist