- «Βαθιές Πληγές… Ιχνηλατώντας τες βήμα βήμα… Από την Απουσία στην Παρουσία.»
Φώναζα τ‘ όνομά μου κι επέστρεφε άηχη η φωνή μου… (Δ. Χριστόπουλος)
Σχεσιακό Τραύμα… απρόσμενη, κατακλυσμιαία, αφόρητη απειλή στο σώμα, στην ψυχή και σε ολόκληρη την ύπαρξη του ανθρώπου, που δεν μπορεί παρά να αιμορραγεί ψυχικά και σωματικά. Απειλή που δεν μπορούμε να τη διαχειριστούμε, τη στιγμή που συμβαίνει. Είναι η στιγμή που όλα διαλύονται. Δημιουργείται μία αίσθηση καθηλωτικού σοκ που αφαιρεί την ικανότητα του ανθρώπου να αποδράσει από το απρόβλεπτο. Το τραύμα επιφέρει μια απότομη διακοπή της αυτό-συνέχειας. Τίποτα, μα τίποτα δεν είναι πια οικείο, αξιόπιστο, συνεχές και τίποτε δεν μπορεί να αποτελέσει εχέγγυο. Εμπεριέχει μια διαδικασία διάλυσης που κινείται συμβολικά προς το θάνατο… δεν είναι μόνο αυτό καθαυτό το συμβάν, αλλά μαζί με αυτό, η ολέθρια και συντριπτική εμπειρία του ανθρώπου που το βιώνει.
Ο νους θρυμματίζεται, το σώμα πονά, η ψυχή σχίζεται, η συνεκτική αίσθηση του εαυτού τραυματίζεται. Οι ρωγμές εμφανίζονται σε πολλαπλά επίπεδα και οι αντιδράσεις είναι σύνθετες, σοβαρές, επίπονες, χρόνιες και οξείες.
Βαθιές πληγές… πόνος, φόβος, ντροπή, αποσύνδεση, υπαρξιακή αγωνία, προσκόλληση στο αιώνιο παρόν, κενό, απουσία στο όριο της επαφής, παθολογικές-δημιουργικές προσαρμογές.
Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι τα σχεσιακά τραύματα, όπως βία, κακοποίηση, παραμέληση, αναδύονται σε ένα δι-υποκειμενικό πλαίσιο, όπου η απουσία στο όριο της επαφής βρίσκεται στην καρδιά της τραυματικής κατάρρευσης, καταλύοντας τους σχεσιακούς ιστούς και αναδεικνύοντας παθολογικές προσαρμογές στο όριο της επαφής.
Το τραύμα δεν είναι παθολογία από μόνο του. Σύμφωνα με τον G. Francesetti (2022), η παθολογία μπορεί να θεωρηθεί ως έκφραση των τρόπων με τους οποίους είμαστε απόντες στο όριο της επαφής. Η παθολογία ξεκινά όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί να επεξεργαστεί η και να αφομοιώσει τις τραυματικές εμπειρίες που προκύπτουν σε δύσκολες καταστάσεις, εκεί που ο «άλλος» δεν είναι παρών, εκεί που ο «άλλος» θα χρειαζόταν να βρίσκεται ως υποστηρικτικός ιστός! Αυτές οι απουσίες/παθολογικές προσαρμογές γίνονται εμφανείς στη θεραπευτική διαδικασία, κατά την ακολουθία της επαφής.
Σε αυτό το τριήμερο, θα διερευνήσουμε τις μορφές της απουσίας, θα εμβαθύνουμε στις παθολογικές εμπειρίες και θα απλωθούμε στο «πώς» της φαινομενολογικής διαδικασίας. Θα διευρύνουμε επίσης την παρουσία ως τέχνη διαλόγου, δημιουργώντας το «σχεσιακό μας σπίτι», ώστε να υποστηριχθούν και να μεταμορφωθούν οι σχεσιακές πληγές… από την απουσία στην παρουσία… σ’ αυτή τη «μόνη και πιο απλή πραγματικότητα της επαφής».
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ:
Παρ. 11 Δεκεμβρίου 2026 17:00 – 21:00
Σάβ. 12 & Κυρ. 13 Δεκεμβρίου 2026 10:00 – 17:00
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ:
Μπάλλιου Δέσποινα, Ψυχολόγος, MSc Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Ψυχοθεραπεύτρια, Εκπαιδεύτρια & Επόπτρια Gestalt, κάτοχος ECP. Μέλος της Επιτροπής των Εκπαιδευτικών Κριτηρίων της EAGT. Αντιπρόεδρος A’ του Δ.Σ. της ΕΕΨΕ (Εθνικής Εταιρίας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος). Ιδρυτικό μέλος του Gestalt Foundation και της EEΨG (Ελληνικής Εταιρίας Ψυχοθεραπείας Gestalt).
ΤΟΠΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: Στο χώρο του Gestalt Foundation, Ηπείρου 37, 173 41, στον Αγ. Δημήτριο, 2ος όροφος.
